Ik ben weer in een enorme vreetbui. Een tijdje terug heb ik zo ook een week of twee rondgelopen met een constante goesting in eten. Het ene was nog niet op of ik kon moeiteloos aan het volgende beginnen. Natuurlijk probeer je dat te bedwingen. Je eet immers niet uit honger, maar uit goesting. En natuurlijk goesting in het meest zoete, plakkerige, met chocolade overgoten en ongezonde eerst. Zwanger of niet, het is nooit een goed idee om daaraan toe te geven, dus ik heb geprobeerd om dat in de hand te houden. Even nadenken en dan een stuk fruit eten of een glas fruitsap drinken. Ik beken dan ook graag dat het een opluchting was om weer een weegschaal tegen te komen (we hebben er zelf geen in huis - ik zie niet in waarvoor dat nodig zou zijn) en te merken dat ik nog altijd maar aan een bescheiden 5,5 kg extra gewicht zit (1,5 meer dan bij de laatste controle 5 weken geleden), terwijl in de nieuwsbrief van Zappybaby dit weekend stond "Rond deze 28ste week weegt je baby al meer dan 1 kg en ook jij bent wellicht al 7 tot 11 kg aangekomen".
En nu is die vreetbui dus terug. Veel sneller dan ik gehoopt had. Gelukkig hebben we een stapel fruit in huis. Maar dat zal voor later zijn, want ik ben een uurtje geleden voor 3 Melo Cakes gezwicht!
woensdag 23 januari 2008
dinsdag 22 januari 2008
Zou dát misschien...?
Ik dacht dat ik er al over geschreven had, maar ik vind het nergens terug. Het zal dus gewoon in mijn mondelinge verhalen voorgekomen zijn... Toen we tussen Kerst & Nieuw aan de zee zaten, gingen we vaak wandelen. Mijn tempo was al flink gezakt en mijn grens lag op 5 à 7 km en dan was het écht genoeg geweest, maar bovenal kreeg ik toen af en toe een trekkerig gevoel in mijn buik. Geen pijn, maar echt gewoon een ambetant gevoel waardoor ik helemaal stilviel en aan Mario zijn arm moest gaan hangen om hem ook af te remmen. Tot nu toe dacht ik altijd dat ons kleintje dan aan het draaien was of in een voor mij meer vervelende positie lag ofzo. Maar ik heb gisteren een verlicht moment gehad en vraag mij sindsdien af of dat niet de befaamde harde buiken zijn waar ik zoveel over hoor en die steeds vaker in de nieuwsbrieven over de evolutie van mijn zwangerschap vermeld worden.
Grappig om te beseffen dat je dat al een dikke maand voelt, maar nooit herkende. Ik dacht dat zo'n harde buik een meer uitgesproken samentrekking was, te vergelijken met het venijnige, stekende trekken van een echte kramp waar je je zo machteloos bij kan voelen. Maar het voelt meer als een trekkerig, soms wat kriebelig gevoel. Je buikspieren die efkes 'foert' zeggen, zoiets. Maar nu het gevoel steeds vaker de kop opsteekt (tegenwoordig niet enkel tijdens het wandelen, maar ook tijdens het fietsen, het vullen van de wasmachine en het laden en lossen van de vaatwasser - en ook al merkelijk heftiger), word ik er steeds zekerder van dat ik zowaar mijn eerste oefenweeën heb! Ik zal er na de meevaller dat een harde buik bijlange zo pijnlijk niet is maar niet van uitgaan dat een echte wee ook op een kriebelig gevoel lijkt, zeker?
Grappig om te beseffen dat je dat al een dikke maand voelt, maar nooit herkende. Ik dacht dat zo'n harde buik een meer uitgesproken samentrekking was, te vergelijken met het venijnige, stekende trekken van een echte kramp waar je je zo machteloos bij kan voelen. Maar het voelt meer als een trekkerig, soms wat kriebelig gevoel. Je buikspieren die efkes 'foert' zeggen, zoiets. Maar nu het gevoel steeds vaker de kop opsteekt (tegenwoordig niet enkel tijdens het wandelen, maar ook tijdens het fietsen, het vullen van de wasmachine en het laden en lossen van de vaatwasser - en ook al merkelijk heftiger), word ik er steeds zekerder van dat ik zowaar mijn eerste oefenweeën heb! Ik zal er na de meevaller dat een harde buik bijlange zo pijnlijk niet is maar niet van uitgaan dat een echte wee ook op een kriebelig gevoel lijkt, zeker?
donderdag 17 januari 2008
De uitzet groeit...
Langzaam groeit onze babyuitzet. We hebben al wat speelgoed, knuffels en zelfs een heel bed cadeau gekregen van mensen die mee uitkijken naar de geboorte. Ik heb tijdens een babyspullenactie in de Wibra om de hoek tegen lage prijzen al een stapel luierkussenhoezen, onderlakens, bavetten met mouwkes, capehanddoeken, kwijldoekjes (hier moet een mooie naam voor bestaan, maar die ontglipt mij even) en nog van dat soort handig textiel ingeslagen. En we zijn al een namiddag op koopjesjacht geweest tijdens een stockverkoop in Laarne waarvoor ik per toeval een aankondiging in De Streekkrant had zien staan (die zaterdag in december dat ik zo ziek was omdat mijn griepaanval net zijn toppunt bereikte. Hoe ik toen toch uit mijn zetel geraakt ben, kan ik niet echt verklaren.) We zijn toen teruggekeerd met de toch al grote koffer van onze Opel Combo volgestouwd met een bed van Pericles (€ 70), meegroeistoel van Pericles (€ 70), park van Pericles (€ 25), matras voor in het park (€ 20), relax (€ 40), reisbed van Pericles (€30) en twee aankleedkussens (€ 12 per stuk).
En sinds gisteren is onze uitzet nog gegroeid: mijn laptopje is aangekomen. Als ons kleintje er is, wil ik mobieler kunnen werken. Omdat we geen aparte kinderkamer hebben (en die er in dit huis naar alle waarschijnlijkheid ook niet meer zal komen omdat de kosten van het afwerken van de kamer boven niet opwegen tegen het besef dat we hier waarschijnlijk niet zo ongelofelijk lang meer zullen wonen. Dit is een goed huis, maar geen definitief huis omdat we aan zo'n huis toch andere criteria stellen, zoals meer ruimte en een tuin voor de kinderen. We zijn al een jaar passief op zoek, hebben al wat huizen bezocht en weten dus steeds beter wat we precies willen. En zo is de zoektocht in een stroomversnelling geraakt en zijn we plots actiever op zoek) - dus omdat we geen aparte kinderkamer hebben, zal ik ons kleintje overdag waarschijnlijk te slapen leggen in mijn bureau. Die kamer is toch groot genoeg, lekker warm, rustig en verduisterbaar. En met een laptop kan ik dan makkelijk ergens anders gaan zitten werken. En met nog een park beneden kan Mario er ook makkelijk op letten als ik eens wil doorwerken. En met een bed in onze slaapkamer hoef ik 's nachts niet ver om borstvoeding te geven. Dat zijn de plannen. En nu is het afwachten hoe het in de praktijk het makkelijkst blijkt te zijn...
En sinds gisteren is onze uitzet nog gegroeid: mijn laptopje is aangekomen. Als ons kleintje er is, wil ik mobieler kunnen werken. Omdat we geen aparte kinderkamer hebben (en die er in dit huis naar alle waarschijnlijkheid ook niet meer zal komen omdat de kosten van het afwerken van de kamer boven niet opwegen tegen het besef dat we hier waarschijnlijk niet zo ongelofelijk lang meer zullen wonen. Dit is een goed huis, maar geen definitief huis omdat we aan zo'n huis toch andere criteria stellen, zoals meer ruimte en een tuin voor de kinderen. We zijn al een jaar passief op zoek, hebben al wat huizen bezocht en weten dus steeds beter wat we precies willen. En zo is de zoektocht in een stroomversnelling geraakt en zijn we plots actiever op zoek) - dus omdat we geen aparte kinderkamer hebben, zal ik ons kleintje overdag waarschijnlijk te slapen leggen in mijn bureau. Die kamer is toch groot genoeg, lekker warm, rustig en verduisterbaar. En met een laptop kan ik dan makkelijk ergens anders gaan zitten werken. En met nog een park beneden kan Mario er ook makkelijk op letten als ik eens wil doorwerken. En met een bed in onze slaapkamer hoef ik 's nachts niet ver om borstvoeding te geven. Dat zijn de plannen. En nu is het afwachten hoe het in de praktijk het makkelijkst blijkt te zijn...
dinsdag 15 januari 2008
Zwangerschapsyoga
Vorige woensdag ben ik uiteindelijk toch eens een les zwangerschapsyoga gaan testen. Gezellig, dat wel. Maar toch niets voor mij. Veel te rustig...
De groep bestond uit 11 vrouwen, allemaal uitgerekend tussen eind januari en midden mei. Leuk om eens buiken te kunnen vergelijken, dat wel. Er was nog één andere vrouw die ook midden april uitgerekend is en net toen mijn oogbollen zowat uit mijn hoofd zouden rollen omdat ik zo verwonderd was over hoe rond zij al was, zei ze dat ze zwanger is van een tweeling. Dat verklaart natuurlijk veel!
De oefeningen zijn heel sterk gericht op ontspanning en bewustzijn. Enkels losdraaien, evenwicht zoeken, bekken losdraaien, rug naar boven en opzij rekken, schouders losgooien en dat allemaal onder begeleiding van de lesgeefster, die je bewust maakt van je houding en die je ademhalingsoefeningen laat doen. Ook de oefeningen op de grond (het lokaal wordt gebruikt voor gevechtssporttrainingen en is dus bekleed met lekker zachte valmatten) zijn gericht op ontspanning, bewustzijn en een goede houding. Af en toe gaat het wat de zweverige kant op ("voel je wortels), maar het is zo beperkt dat het niet stoort.
Alleszins, de groep leek enthousiast en een oude kennis die toevallig ook haar eerste les kwam volgen is van plan om de reeks van 10 lessen uit te doen omdat ze het lekker ontspannend vindt. Ik hou het echter bij 1 les, want ik zou toch liever iets actiever vinden. Mijn leven is sinds ik niet meer squash al ontspannend genoeg! :-)
Voor wie interesse heeft:
Brigitta Cocquyt
09/357.21.20 of 0477/47.35.86
brigittayoga@telenet.be
Zwangerschapsyoga in Gent (op maandag in Elyzeese Velden 8 en op woensdag in Lucas Munichstraat 84)
reeks van 10 lessen € 90,00 (1 proefles = € 10,00)
De groep bestond uit 11 vrouwen, allemaal uitgerekend tussen eind januari en midden mei. Leuk om eens buiken te kunnen vergelijken, dat wel. Er was nog één andere vrouw die ook midden april uitgerekend is en net toen mijn oogbollen zowat uit mijn hoofd zouden rollen omdat ik zo verwonderd was over hoe rond zij al was, zei ze dat ze zwanger is van een tweeling. Dat verklaart natuurlijk veel!
De oefeningen zijn heel sterk gericht op ontspanning en bewustzijn. Enkels losdraaien, evenwicht zoeken, bekken losdraaien, rug naar boven en opzij rekken, schouders losgooien en dat allemaal onder begeleiding van de lesgeefster, die je bewust maakt van je houding en die je ademhalingsoefeningen laat doen. Ook de oefeningen op de grond (het lokaal wordt gebruikt voor gevechtssporttrainingen en is dus bekleed met lekker zachte valmatten) zijn gericht op ontspanning, bewustzijn en een goede houding. Af en toe gaat het wat de zweverige kant op ("voel je wortels), maar het is zo beperkt dat het niet stoort.
Alleszins, de groep leek enthousiast en een oude kennis die toevallig ook haar eerste les kwam volgen is van plan om de reeks van 10 lessen uit te doen omdat ze het lekker ontspannend vindt. Ik hou het echter bij 1 les, want ik zou toch liever iets actiever vinden. Mijn leven is sinds ik niet meer squash al ontspannend genoeg! :-)
Voor wie interesse heeft:
Brigitta Cocquyt
09/357.21.20 of 0477/47.35.86
brigittayoga@telenet.be
Zwangerschapsyoga in Gent (op maandag in Elyzeese Velden 8 en op woensdag in Lucas Munichstraat 84)
reeks van 10 lessen € 90,00 (1 proefles = € 10,00)
woensdag 9 januari 2008
Nieuwe gewaarwording
Toen ik zondagavond in bed lag, vond ons kleintje dat het weer tijd was voor wat stevige actie. Mario lag met zijn hand op mijn buik mee te voelen toen we iets voelden wat we nog nooit hadden gevoeld: één langgerekte 'wroet' van helemaal links aan mijn buik tot helemaal rechts. Een been, een knie, een elleboog? Geen idee, maar Mario voelde het wel helemaal langs zijn pols en onderarm strijken. Straf. En grappig hoe anders dat voelde dan het inmiddels zo vertrouwde stompe, bump-achtige getrappel. Dat noemen ze dan "zijn draai zoeken" zeker?
woensdag 2 januari 2008
Heuglijke nieuwtjes
- Laat ik beginnen met een heuglijk nieuwtje dat iedereen aanbelangt: we zijn een nieuw jaar ingegaan en ik hoop dat 2008 voor ieder van jullie een mooi, geslaagd en onvergetelijk jaar mag worden!
- Dan een heuglijk nieuwtje dat ondertussen al een paar weken oud is: op 15 december is mijn nicht Christine bevallen van haar eerste dochtertje, Félice. Het kleintje kwam maar liefst 6 weken te vroeg op de wereld, maar stelt het op zich prima. Na goed 2 weken in de couveuse, enkele uren "onder de lamp" en een flink aantal grammen extra mocht ze gisteren naar huis. Voor Christine, Steve en Félice dus alvast een unieke start van het nieuwe jaar!
- En dan nog het grootste heuglijke nieuwtje: op kerstdag heeft mijn zus namelijk aangekondigd dat ze opnieuw in verwachting is!! Ze is uitgerekend rond 14 juli, is al een goeie 2 maanden ver en zal dus amper 3 maanden na mij bevallen van een broertje of zusje voor Matthias. Nooit gedacht dat ik ooit samen met mijn zus in verwachting zou zijn, maar nu het zover is echt leuk en uniek! Ik kijk ernaar uit!
- Dan een heuglijk nieuwtje dat ondertussen al een paar weken oud is: op 15 december is mijn nicht Christine bevallen van haar eerste dochtertje, Félice. Het kleintje kwam maar liefst 6 weken te vroeg op de wereld, maar stelt het op zich prima. Na goed 2 weken in de couveuse, enkele uren "onder de lamp" en een flink aantal grammen extra mocht ze gisteren naar huis. Voor Christine, Steve en Félice dus alvast een unieke start van het nieuwe jaar!
- En dan nog het grootste heuglijke nieuwtje: op kerstdag heeft mijn zus namelijk aangekondigd dat ze opnieuw in verwachting is!! Ze is uitgerekend rond 14 juli, is al een goeie 2 maanden ver en zal dus amper 3 maanden na mij bevallen van een broertje of zusje voor Matthias. Nooit gedacht dat ik ooit samen met mijn zus in verwachting zou zijn, maar nu het zover is echt leuk en uniek! Ik kijk ernaar uit!
donderdag 20 december 2007
Naar vierwekelijkse gewoonte...
Het was vanmorgen weer tijd voor een controle bij Mijnheer De Gynaecoloog. Ons kleintje (en ikzelf) groeien blijkbaar volkomen volgens de verwachtingen. We zitten nu aan respectievelijk iets van 27 centimeter en 4 extra kilo's (streefdoel: niet meer dan 12).
Het leuke aan de echo was, dat het vollenbak actie was in mijn buik: er werd gegeeuwd, gewroet en zelfs nagedacht in typische Rodin-De-Denker-houding met een hand onder de kin. Het beeld was zowaar 3D (ik wist niet eens dat zijn masjien dat kon), dus we hebben het gezichtje al mooi kunnen zien, al kwam er geregeld een hand en/of een voet voorbijgezweefd.
Voor de rest is dit natuurlijk een rustige periode. In feite is ons kleintje volledig ontwikkeld en nu ook het geslacht bekend is, komt het er vooral op aan om flink te blijven groeien. Volgende afspraak donderdag 17 januari om 10u45.
Update: ik heb de afspraak een weekje verschoven. Het is nu dus donderdag 24 januari om 9u30.
Het leuke aan de echo was, dat het vollenbak actie was in mijn buik: er werd gegeeuwd, gewroet en zelfs nagedacht in typische Rodin-De-Denker-houding met een hand onder de kin. Het beeld was zowaar 3D (ik wist niet eens dat zijn masjien dat kon), dus we hebben het gezichtje al mooi kunnen zien, al kwam er geregeld een hand en/of een voet voorbijgezweefd.
Voor de rest is dit natuurlijk een rustige periode. In feite is ons kleintje volledig ontwikkeld en nu ook het geslacht bekend is, komt het er vooral op aan om flink te blijven groeien. Volgende afspraak donderdag 17 januari om 10u45.
Update: ik heb de afspraak een weekje verschoven. Het is nu dus donderdag 24 januari om 9u30.
donderdag 13 december 2007
dinsdag 11 december 2007
Hormonen
Ik weet dat andere vrouwen elke cyclus met dit probleem kampen, maar voor mij is het een nieuw gegeven: ik ben een heel stuk emotioneler sinds ik zwanger ben. En de enige verklaring die ik kan bedenken zijn de hormonen die nu in groten getale in mijn lijf aanwezig zijn.
Soms leuk (Mario heeft al een paar zeer intense liefdesverklaringen gekregen), soms gewoon een versterking van de normale situatie (zo zijn er plots veel meer films met een ontroerend einde op tv...), maar soms ronduit vermoeiend (zo voel ik mij bij negatieve commentaar meteen een halve dag echt depressief).
Ik zal voortaan dus veel meer begrip kunnen opbrengen voor vrouwen die zich om de maand een week huilerig, hysterisch of alles dramatiserend door het leven slepen!
Soms leuk (Mario heeft al een paar zeer intense liefdesverklaringen gekregen), soms gewoon een versterking van de normale situatie (zo zijn er plots veel meer films met een ontroerend einde op tv...), maar soms ronduit vermoeiend (zo voel ik mij bij negatieve commentaar meteen een halve dag echt depressief).
Ik zal voortaan dus veel meer begrip kunnen opbrengen voor vrouwen die zich om de maand een week huilerig, hysterisch of alles dramatiserend door het leven slepen!
zaterdag 1 december 2007
Breuh
Mijn neus loopt, mijn keel slikt pijnlijk en mijn schedel is bedekt met een lichte, zoemende pijn. Alle symptomen van een beginnende snotvalling en/of griep. Nu ben ik geen pillenslikker en ben ik sowieso van het principe "zo'n verkoudheid, dat moet je maar uitzweten". Maar nu ik zwanger ben en dus geen medicijnen mag nemen hoop ik sterker dan ooit dat het hierbij blijft en niet erger wordt.
Mijn systeem zal wel verzwakt zijn door de hevige emoties van de afgelopen week/weken. Donderdagavond ben ik uit een wachtrij gestapt omdat ik zwarte vlekken begon te zien en het gevoel had dat ik moest gaan zitten als ik niet wilde flauwvallen. En gisteren heb ik mij suf gehuild tijdens het aangrijpende afscheid van mijn grootmoeder. Ik kan dus goed begrijpen dat dit veel van mijn (bovendien ook nog zwangere) lichaam vergt en dat mijn weerstand daardoor tijdelijk wat zwakker is.
Ik hou mij vandaag dus rustig (in de zetel naar de animatiefilm Madagascar staren die we gisteren opgenomen hadden en veel thee drinken) en hoop dat ik dit doorkom zonder naar de dokter te moeten.
Het is dan wel voormiddag, maar toch: slaapwel!
Mijn systeem zal wel verzwakt zijn door de hevige emoties van de afgelopen week/weken. Donderdagavond ben ik uit een wachtrij gestapt omdat ik zwarte vlekken begon te zien en het gevoel had dat ik moest gaan zitten als ik niet wilde flauwvallen. En gisteren heb ik mij suf gehuild tijdens het aangrijpende afscheid van mijn grootmoeder. Ik kan dus goed begrijpen dat dit veel van mijn (bovendien ook nog zwangere) lichaam vergt en dat mijn weerstand daardoor tijdelijk wat zwakker is.
Ik hou mij vandaag dus rustig (in de zetel naar de animatiefilm Madagascar staren die we gisteren opgenomen hadden en veel thee drinken) en hoop dat ik dit doorkom zonder naar de dokter te moeten.
Het is dan wel voormiddag, maar toch: slaapwel!
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
