dinsdag 16 november 2010

De gênante momenten waar elke ouder wel eens door moet

We zijn zondag gaan zwemmen. Op een moment zie ik Jolien intensief naar een man staren. Een zwarte man. Met de beelden van de intrede van de Sint en zijn Pieten in mijn achterhoofd en de gênante verhalen van andere jonge ouders in deze periode in mijn achterhoofd lach ik alvast verontschuldigend naar de man in kwestie en bereid ik mij voor op een uitleg als "ja, die meneer is zwart he. Sommige mensen zijn nu eenmaal zwart, andere wit, andere geel en zo zijn er eigenlijk heel veel verschillende kleuren mensen. Dat is normaal."

En dan zegt ze tegen mij: "Kijk mama. Die meneer heeft geen háár!"

En daar had ze gelijk in. Ik had er gewoon geen rekening mee gehouden dat dat haar zo zou verbazen...

3 opmerkingen:

Himiko zei

LOL.

Mijn neefje heeft ooit over de Groenplaats in A'pen geroepen "kijk daar, een hele dikke mevrouw".
Tsja, hij was zo'n 2,5 en zoveel dames van dat postuur had hij nog niet gezien. En ja, die mevrouw was ook wel echt heel dik. Maar ze kon er niettemin niet echt mee lachen...

familiekoch zei

Zo liep ik vorige zomer op straat met Emma, en kwam ineens uit een winkel een gehandicapte man met een korte broek. Die man had 1 normaal been, en 1 been dat ongeveer 5 keer zo dik was dan normaal. Het was echt een heel afschuwelijk zicht. Dus ik hield mijn hart al vast. En ja hoor. Emma riep keihard met een stem vol walging: "wat is dat!". Ik ben maar rap een winkel met haar binnengeschoten...

missfolies zei

Super :)