donderdag 30 augustus 2007

Straal!

Ik denk dat ik efkes genoeg licht geef om zichtbaar te zijn vanuit de ruimte!

Ik had kleine kwaaltjes gehad (wat moe, wat pijnlijke borsten, wat last van mijn spijsvertering), maar die zijn allemaal weer verdwenen en daardoor is de twijfel binnengeslopen of alles nog wel in orde zou zijn. Je kan je dus voorstellen dat ik heel erg uitkeek naar onze eerste consultatie bij de gynaecoloog vanmorgen.

En jawel: alles is in orde! Aaarghje (zoals mijn zus hem/haar/het gaan noemen is) verkeert in prima conditie, is 1,5 cm groot, heeft een hartje dat we al flink hebben horen kloppen en wordt verwacht rond 10-15 april 2008.

Als ik er nog tijd voor vind, probeer ik de echo in een berichtje te posten!

woensdag 22 augustus 2007

Squash, dubbelspel in mijn geval!

Ik ben gisteren zowaar gaan squashen! Mijn vorige gynaecoloog en de huisarts hadden mij al gegarandeerd dat dat geen probleem is zolang ik mij er goed bij voel, dus heb ik het na een dikke 2 weken inactiviteit (door mijn geblokkeerde rug) nog eens geprobeerd. Voorzichtig, want ik was bang dat het zou tegenvallen, dat ik pijn zou krijgen, aan te weinig lucht zou geraken tijdens het spelen of gewoon zwaar gefrustreerd zou zijn omdat ik helemaal niet meer meekan. Maar het viel dus goed mee! Ik heb mij er natuurlijk wel al bij neergelegd dat ik mijn vroegere niveau niet meer zal halen omdat mijn hart zelfs in rust al 40% extra moet werken, maar ik heb voor de rest geen enkel probleem ervaren, dus ik verlies nu met plezier! Ik ben rustigjes begonnen en ga geen zware matchen meer bekampen, maar ik ben gewoon blij dat ik zonder pijn of andere problemen nog kan sporten! Al ga ik over een paar maanden wel uit mijn squashtenuutjes puilen!

donderdag 16 augustus 2007

Tinkelbel

Je leest de laatste dagen weer onheilspellende berichten over het grote tekort aan kinderopvang in de grote steden als Gent en Antwerpen, dus ik heb niet langer gewacht en heb onze kleine alvast opgegeven bij de centrale registratiedienst van Stad Gent "Tinkelbel".

Nu nog eens tijd maken om een paar crèches te bezoeken om onze voorkeur te kunnen doorgeven en ons ook voor niet-door-de-stad-gesteunde-kinderopvang op te geven, en dan is dat voorlopig achter de rug.

We zijn allebei zelfstandig, dus we kunnen gelukkig ook verder als we in geen enkele herberg terecht kunnen, maar het lijkt mij toch een stuk handiger als we op z'n minst 3 dagen per week onze handen vrij hebben om nog wat centjes te verdienen!

woensdag 15 augustus 2007

Het vertellen

Het Grote Vertelweekend is achter de rug en ik moet toegeven, het is leuk om zo'n hartverwarmende reacties te krijgen. Ik kijk er al naar uit om het ook aan de rest van onze vrienden te kunnen vertellen!

vrijdag 10 augustus 2007

Zie het groeien

Ik heb tijdens de zwangerschap van mijn zus een leuke site ontdekt waarop je week na week kan volgen hoe je kindje groeit, wat zich allemaal in je buik afspeelt en welke functies zich allemaal ontwikkelen. De rest van de site spreekt mij niet zo aan, maar die progresspagina heeft mijn hart wel gestolen!

Om ons klein koninckske te volgen, klik je bovenaan op de pagina op instellingen-pagina en vul je bij "eerste dag van de laatste menstruatie" 8/7/2007 in.

Veel plezier!

woensdag 8 augustus 2007

De eerste kwaal

Aan alle mensen die mij een verhaaltje hebben horen vertellen over 'een oude staartbeenverstuiking die terug opspeelt' of 'een overbelasting waar ik al een tijdje mee rondloop zonder het te merken en nu plots mijn hele onderrug blokkeert': maak kennis met mijn eerste zwangerschapskwaal! (Wat heb ik op mijn tanden moeten bijten tijdens mijn uitleg aan de mensen die ik over mijn rugpijn vertelde (mama, Lies, Leen, Chris,...). het is zoveel makkelijker en oprechter om als verklaring gewoon te zeggen 'want ik ben dus zwanger'! Maar dat wil ik toch het liefst 'live' zeggen. Over de telefoon of via msn vertel je zoiets niet aan de mensen die zo dicht bij jou staan.)

Sinds maandagmiddag (de dag dat ik naar de dokter ben gegaan voor een bloedonderzoek) zit mijn rug dus helemaal vast. Op sommige momenten bleef het gewoon beperkt tot mijn rug niet kunnen strekken zonder pijn, maar het meeste van de tijd zat ik mij in duizend bochten te wringen om toch maar geen pijn te voelen en heel soms zakte ik gewoon door mijn linkerbeen en kon ik geen stap voor- of achteruit zetten. Tijdens het bezoek aan de dokter gevraagd of dit met de zwangerschap te maken kan hebben, want kunnen een beetje hormonen in mijn bloed mijn rug blokkeren?

Maar dat kan dus wel, zo blijkt. Het toeval wil dat ik vorige donderdag nog met Isa over haar goede osteopaat aan het praten was, dus ik heb haar goede adresje meteen kunnen uitproberen. Toen ik maandag niet meer geloofde dat dit vanzelf zou verdwijnen, heb ik enige druk uitgeoefend om dinsdag nog een afspraak vast te krijgen.

Een bekken is in feite maar een kleine holte, die gevuld is met een baarmoeder, blaas, darmen en een hoop ligamenten, spieren en pezen. Mooi gevuld dus. En als de baarmoeder in het begin van de zwangerschap wat opzwelt en harder wordt, oefent ze dus druk uit op het bekken. Daardoor is een overbelasting bij mijn heiligenbeen (het been waar aan de ene kant je staartbeentje aan vastzit en aan de andere kant je ruggenwervel) dus plots acuut geworden.

Na wat kneep- en vouwwerk gisteren ben ik al grotendeels opgelapt en maandag volgt sessie 2. Leuk was wat anders, maar als ik mag kiezen, dan toch het liefst een zwangerschapskwaal die je gewoon kan laten wegkneden!

Een klein Koninckske!

Het was eigenlijk al helemaal uit mijn gedachten gegaan. Toen we tijdens een gevuld mid-weekendje aan zee (hoe noem je anders een uitstapje van donderdagmiddag tot zaterdagavond?) op de tram stonden te wachten bedacht ik mij plots dat ik mijn maandstonden binnenkort wel weer zou gaan krijgen. Hoeveel dagen was het nu eigenlijk? Van 8 juli tot 3 augustus... 25 dagen! Precies de gemiddelde duur van mijn cyclus! Tijdens het squashen dinsdag raakte ik helemaal niet vooruit en was ik snel moe, maar dat kon er ook aan liggen dat ik de laatste tijd niet veel gesquasht had en mijn conditie dus wat kwijt was. En tijdens een sprintje naar de tram had ik gisteren wel gemerkt dat mijn borsten nogal veel pijn deden, maar dat wil niets zeggen.

Toen het er op zaterdag nog altijd niet naar uitzag dat mijn maandstonden zouden beginnen, sloop de eerste vertwijfeling binnen. Zouden we zo snel al geluk hebben? Op de trein naar huis beslisten we om een tussenstop in de GB te houden voor een zwangerschapstest. En om helemaal zeker te zijn van het resultaat hebben we daar voor de zekerheid nog mee gewacht tot zondagochtend.

Het streepje was niet sterk gekleurd, maar het was wel een streepje. Bovendien zaten we nu al aan dag 27 in mijn cyclus, dat was al van april 2006 geleden. En dan die pijnlijke borsten... Het bewijs begon zich toch op te stapelen. Maandag naar de dokter en dinsdagochtend het glasheldere bericht 'ja hoor, je bent overduidelijk zwanger en alle andere waarden in je bloed zijn goed, dus je hebt een goede start genomen'! Er is een klein Koninckske onderweg!