dinsdag 17 maart 2009

Deurtje open. Deurtje toe.

Deuren. Er gaat momenteel een geweldige aantrekkingskracht van uit. Jolien kan zich er eindeloos mee bezighouden. Deurtje open. Voorwerpje erin. Deurtje toe. Deurtje open. Datzelfde voorwerpje eruit. Deurtje toe. En er zijn veel deuren. Die op haar paddestoel. Het zitje van haar vliegtuig. De badkamerkasten. Die van de wasmachine. De deur van de living naar de gang. De deur van het kastje op mijn bureau. Het klepje van haar speelgoed-gsm. En ga zo maar door.

Gisteren zag ik dat ze aan het proberen was om een luikje te sluiten terwijl er een blokje op lag. Natuurlijk was er geen plaats voor dat blokje, maar ze bleef het toch steeds opnieuw proberen. Geduldig en betweterig ondernam ze de ene na de andere poging. Luikje open, blokje erop, luikje dicht, maar dat lukt niet. Dus nog eens met alle macht duwen tot het blokje wegspringt. Blokje halen, opnieuw op het luikje en dat opnieuw proberen te sluiten. Dat ze er zoveel geduld voor kon opbrengen vond ik eigenlijk erg vertederend. Ze kan er echt helemaal in opgaan en vergeet de wereld rond haar volledig!

Ik ben alvast begonnen met het monteren van kast- en ladebeveiligers en met het verplaatsen van gevaarlijke kastinhoud...

3 opmerkingen:

Lies zei

Amai, wat een engelengeduld. Ik was het al beu tegen het einde van het filmpje :-)

Marleen zei

Lol! En toen was ze al bezig, want er liggen al washandjes op de grond!

Annelies zei

Fiona is ook gefascineerd door deuren en doorgangen. De keukenkasten krijgt ze nog niet open, die zijn te zwaar. De microgolf krijgt ze wel open maar die hangt te hoog :)
Ze houdt zich tegenwoordig vooral bezig met het leeghalen van het bakje onder haar luiertafel.
Als we in de Colruyt rondlopen, dan is niets leuker dan heel de tijd in en uit de koelafdeling te lopen, want daar hangen van die toffe plastieken slierten.