woensdag 15 april 2009

Jolien 1 jaar!

...en 2 dagen, tijd voor een verslagje van het heerlijke feestweekend! Ik heb er heel hard naar uitgekeken en ik moet toegeven: het is wel speciaal, zo'n eerste keer haar verjaardag vieren. En heel lief van de overheid om daar een officiële feestdag van te maken! Want ja, dat de rest van de wereld Pasen aan het vieren was, ging bij momenten compleet aan mij voorbij. Gelukkig waren de paasklokken zo lief om in Aalst ook wat paaseitjes voor Jolien te droppen.



Het concept van "alle paaseitjes in een mandje leggen" had ze niet helemaal door. Ze is gek op spullen in een doosje steken, maar als ze er twee dingetjes in gelegd heeft, begint ze het doosje leeg te maken. Ze heeft dus zelf 2 eitjes 'geraapt' en de overige 23 (ze waren geteld!) heb ik zelf in de hele woonkamer mogen bijeenscharrelen.





Bij een verjaardag hoort taart, maar bij Pasen ook, dus we hebben gemakshalve de twee gecombineerd...



En ook het concept "verjaardagskaarsje uitblazen" had ze (wat zou je ook willen) nog niet helemaal door.

"Kijk Jolien, een kaarsje"


"Blaas het maar uit. Kijk, zo!"


Maar dat was te hard geblazen hoor, meter!


En natuurlijk veel cadeautjes! Ik ben erin geslaagd om mijn jeukende vingers te bedwingen tot zondagavond (toch nog een dagje te vroeg) en voor de rest is ze verwend met haar eerste paar échte schoentjes van meme en pepe (rode, enkele weken geleden ingelopen op de dijk van Middelkerke en meteen ook haar eerste kennismaking met zand, zie filmpje hieronder), een broek, T-shirt en bloesje van tante Sofie en nonkel Oli, nieuwe Bobuxjes van meter en opa, een kiekeboeboekje van neefje Matthias, een VTech microfoon (Muziek! Knopjes! Lampjes! Goeie keuze, dus!) van tante Liesbeth en nonkel Anton, een badspeeltje van Mario's tante Hilde en nichtje Shauni en geld van Mario's pepe en meme.





Op maandag (haar verjaardag zelf) zijn we dan naar Planckendael getrokken. Feestdag en zaaaaalig weer, dat schreeuwde gewoon om een uitje! En het was een goeie keuze. Jolien is gek op kindjes en beesten en van beide vind je er meer dan genoeg in Planckendael, dus ze heeft de ogen uit haar kop gekeken. Heerlijk! Zelf was ik behoorlijk onder de indruk van een jachtluipaard dat recht op mij toe kwam gelopen en mij op één meter afstand doordringend in de ogen keek. Blij dat er een afrastering tussen stond, want als je dat in het wild meemaakt ben je een tel nadien opgepeuzeld.









Geen opmerkingen: